نقش پشتکار و خودکارآمدی در شکل گیری نیت کارآفرینانه یک مطالعه مروری

کارآفرینی به عنوان یکی از مهم ترین محرک های رشد اقتصادی و نوآوری در سال های اخیر مورد توجه گسترده پژوهشگران و سیاست گذاران قرار گرفته است. در این میان نیت کارآفرینانه به عنوان پیش نیاز اصلی ورود به فعالیت های کارآفرینانه نقش تعیین کننده ای در شکل گیری رفتارهای کارآفرینانه ایفا می کند. هدف این پژوهش، تحلیل مفهومی نقش پشتکار و خودکارآمدی در شکل گیری نیت کارآفرینانه از طریق مرور نظام مند ادبیات موجود است. روش پژوهش از نوع مروری بوده و با بهره گیری از مطالعات معتبر بین المللی و داخلی در حوزه کارآفرینی و روانشناسی کارآفرینانه به بررسی و تلفیق یافته های پیشین پرداخته شده است. در این راستا، روابط میان متغیرهای کلیدی شامل پشتکار، خودکارآمدی کارآفرینانه و نیت کارآفرینانه در قالب یک چارچوب مفهومی مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که پشتکار به عنوان یک ویژگی شخصیتی پایدار از طریق تقویت باورهای فرد نسبت به توانایی های خود نقش غیرمستقیمی در شکل گیری نیت کارآفرینانه ایفا می کند. همچنین، خودکارآمدی کارآفرینانه به عنوان یک سازوکار شناختی، کلیدی مهم ترین عامل در تبدیل ظرفیت های فردی به گرایش های کارآفرینانه محسوب می شود. علاوه بر این نقش عوامل محیطی به ویژه آموزش کارآفرینی در تقویت این روابط مورد تاکید قرار می گیرد. در مجموع نتایج این پژوهش نشان می دهد که شکل گیری نیت کارآفرینانه حاصل تعامل چندبعدی میان ویژگی های شخصیتی، باورهای شناختی و بسترهای محیطی است. بر این اساس توجه همزمان به تقویت پشتکار و توسعه خودکارآمدی در کنار بهبود کیفیت آموزش های کارآفرینی، می تواند به افزایش گرایش دانشجویان به فعالیت های کارآفرینانه منجر شود.

کلیدواژه ها:

کارآفرینی ، نیت کارآفرینانه ، پشتکار ، خودکارآمدی کارآفرینانه ، آموزش کارآفرینی