بازآفرینی شهری مبتنی بر نوآوری اجتماعی ظرفیت سازی مدیریتی و نهادی شهرداری برای توسعه مشارکتی محیط شهری

رشد تمرکز جمعیت فرسودگی زیرساخت ها و شکنندگی اجتماعی در محلات شهری ضرورت بازآفرینی شهری را بیش از پیش برجسته کرده است. در سال های اخیر نوآوری اجتماعی به عنوان رویکردی نوین برای مواجهه با مسائل پیچیده شهری مطرح شده و نقش شهرداری ها در توانمندسازی شبکه های اجتماعی نهادهای محلی و سازوکارهای مشارکت اهمیت ویژه یافته است. این پژوهش با هدف تحلیل نقش ظرفیت سازی نهادی شهرداری ها در توسعه مشارکتی محیط شهری چارچوبی مبتنی بر نوآوری اجتماعی ارائه می دهد. مطالعه حاضر با بهره گیری از روش کیفی و تحلیل محتوای اسنادی الگوی جدیدی برای تبیین مولفه های ظرفیت سازی نهادی شامل توانمندسازی ساختاری، تقویت مهارت های مشارکتی، ایجاد زیرساخت های تعاملی و تسهیلگری شبکه های اجتماعی پیشنهاد می کند. نتایج نشان می دهد که شهرداری تنها یک نهاد اجرایی نیست بلکه باید به عنوان تسهیل گر، شبکه ساز و محرک نوآوری اجتماعی در فرآیند بازآفرینی شهری عمل کند. در پایان یک مدل مفهومی عملیاتی برای ارتقای کیفیت محیط شهری بر پایه همکاری دولت محلی، شهروندان و کنشگران اجتماعی ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، نوآوری اجتماعی ، ظرفیت سازی نهادی ، مشارکت مردمی ، شهرداری ، محیط شهری