بررسی نقش تجربه پرسنل جداشده از سازمان بر تمایل به توصیه سازمان به دیگران (مطالعه موردی)

مدیریت تجربه کارکنان امروزه به فراتر از مرزهای داخلی سازمان گسترش یافته است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش تجربه پرسنل جداشده بر تمایل آنان به توصیه سازمان به دیگران تبلیغات دهان به دهان انجام شده است. در واقع این مطالعه به دنبال پاسخ به این پرسش است که کیفیت تجربیات زیسته کارکنان در طول دوران اشتغال و فرآیند خروج، چگونه بر تصویر برند کارفرما در خارج از سازمان اثر می گذارد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از لحاظ ماهیت و روش توصیفی- پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان جدا شده از سازمان مورد مطالعه بوده که از میان آنها نمونه ای به حجم ۷۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد بود که روایی و پایایی آن از طریق شاخص های آلفای کرونباخ، پایایی ترکیبی، میانگین واریانس استخراج شده (AVE) و روایی واگرا (HTMT) تایید گردید. تحلیل داده ها و آزمون فرضیات نیز با رویکرد مدل سازی معادلات ساختاری و با استفاده از نرم افزار SmartPLS انجام شد. نتایج حاصل از تحلیل مدل ساختاری نشان داد که تجربه پرسنل جدا شده تاثیر مثبت مستقیم و معناداری بر تمایل آنها به توصیه سازمان به دیگران دارد. همچنین شاخص های برازش مدل حاکی از کیفیت بالای مدل تدوین شده و توان تبیین مناسب متغیر وابسته توسط متغیر تجربه کارکنان است. این یافته ها تایید می کند که خاطرات سازمانی و کیفیت فرآیند خروج به طور جدی بر رفتارهای ارتباطی پرسنل سابق اثرگذار است. همچنین یافته های پژوهش نشان می دهد که چرخه عمر شغلی با خروج فیزیکی فرد از سازمان پایان نمی یابد، بلکه تجربه کارکنان جدا شده به عنوان سفیران یا منتقدان برند کارفرما در بازار کار عمل می کند. بنابراین به مدیران سازمان پیشنهاد می شود با بهبود استراتژی های مصاحبه خروج و حفظ روابط محترمانه در مرحله انفصال زمینه را برای تقویت تبلیغات دهان به دهان مثبت فراهم سازند. توجه به این مهم نه تنها جایگاه سازمان را در بازار کار ارتقا می دهد بلکه هزینه های جذب استعدادهای جدید را از طریق توصیه های مثبت پرسنل سابق کاهش خواهد داد.

کلیدواژه ها:

تجربه پرسنل جدا شده ، برند کارفرمایی ، تمایل به توصیه ، تبلیغات دهان به دهان