تاب آوری کسب و کارهای کوچک و متوسط صنعت آسانسور و پله برقی ایران در بستر رکود ساخت و ساز و کاهش صدور پروانه های ساختمانی

کاهش مستمر صدور پروانه های ساختمانی در ایران طی سال های اخیر به ویژه از ابتدای دهه ۱۴۰۰ یکی از مهم ترین تهدیدها برای کسب و کارهای کوچک و متوسط فعال در صنعت آسانسور و پله برقی است. این بنگاه ها که وابستگی مستقیم به چرخه ساخت و ساز و بازار مسکن دارند، در مواجهه با رکود طولانی مدت ساخت و ساز، نوسانات شدید نرخ ارز، افزایش هزینه های تامین و محدودیت های مالی با چالش های جدی در پایداری درآمد و بقای سازمانی روبرو شده اند. هدف این مقاله تبیین ابعاد تاب آوری کسب و کار و تحلیل راهبردهای ارتقای آن در شرکت های کوچک و متوسط این صنعت در ایران است. پژوهش حاضر از نوع مروری تحلیلی است و با رویکردی ترکیبی از مرور نظام مند و مرور روایتی به بررسی ادبیات نظری تاب آوری کسب و کار، مطالعات انجام شده درباره SMES، گزارش های رسمی مرتبط با وضعیت ساخت و ساز و صنعت آسانسور می پردازد. یافته ها نشان می دهد که عبور از مدل های سنتی مبتنی بر نصب پروژه های نوساز و حرکت به سمت تنوع بخشی جریان های درآمدی، توسعه خدمات تعمیر، نگهداری و نوسازی، بازآفرینی مدل کسب و کار بر پایه خدمت، بهره گیری از فناوری های دیجیتال و تقویت همکاری های شبکه ای بین شرکت ها و نهادهای صنفی، نقش تعیین کننده ای در افزایش تاب آوری بنگاه های این صنعت دارد. نتایج مقاله می تواند برای سیاست گذاران صنعتی، اتحادیه های صنفی و مدیران شرکت های فعال در حوزه آسانسور و پله برقی مبنایی جهت طراحی مداخلات حمایتی و تدوین راهبردهای تاب آورساز در افق ۱۴۰۴ و سال های پس از آن فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، کسب و کار ، کسب و کارهای کوچک و متوسط ، صنعت آسانسور و پله برقی ، رکود ساخت و ساز ، مدل کسب و کار ، ایران