بررسی شیوه های بیان ذهنیت در زبان ایتالیایی

پژوهش حاضر در نظر دارد شیوه های بیان ذهنیت را در زبان ایتالیایی با استفاده از ساخت های دستوری بیان کند و کارکردهای آنها را توضیح دهد. منظور از ذهنیت نگرش گوینده نسبت به محتوای گزاره است و پدیده هایی مانند شک و تردید، احتمال، موقعیت های فرضی و غیر واقعی، آرزوها، خواسته ها و تمایلات از مهم ترین نمودهای این نگرش ذهنی محسوب می شوند. بنابراین پژوهش با طرح این سوال آغاز می شود که ذهنیت گوینده در زبان ایتالیایی از طریق چه ساخت های دستوری بیان می شود و هر یک از این ساخت ها چه کارکرد معنایی دارند؟ و پژوهشگر در پاسخ به پرسش پژوهش، این فرضیه را مطرح می کند که در زبان ایتالیایی معاصر ذهنیت گوینده از طریق مجموعه ای از ساخت های دستوری بیان می شود که وجه التزامی، وجه شرطی و ساخت شرطی مهم ترین آنها هستند. هدف از نگارش این پژوهش تبیین شیوه های بیان ذهنیت در زبان ایتالیایی با استفاده از روش کیفی توصیفی-تحلیلی و استراتژی قیاسی بر مبنای فرضیه تحقیق است. ساختار پژوهش، پس از بیان مقدمه به تعریف ذهنیت و مقایسه آن با عینیت می پردازد و پس از توضیح و تبیین حالت های ذهنی و ابزارهای بیان آنها ارتباط ساختارهای دستوری را با ذهنیت گوینده در زبان ایتالیایی معاصر در نتیجه پژوهش تبیین می نماید.

کلیدواژه ها:

زبان ، ایتالیایی ، وجه التزامی ، دستور ، زبان ذهنیت ، ساخت شرطی