در هم تنیدگی خوشنویسی سنتی ادبیات و شعر در بستر تاریخ و تمدن ایرانی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 13

فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EJPS11_003

تاریخ نمایه سازی: 22 شهریور 1405

چکیده مقاله:

خوشنویسی سنتی ایران به ویژه در تجلیات تکامل یافته ای نظیر خطوط نستعلیق شکسته و نسخ در بستر تاریخ فراتر از یک مهارت بصری صرف عمل کرده و در پیوندی ارگانیک و هستی شناختی با ادبیات و شعر کلاسیک، فارسی یک نظام یکپارچه فرهنگی و تمدنی را پایه گذاری نموده است. این تعامل دیالکتیکی بعد زیباشناختی متن مکتوب را به سطحی از تعالی رسانده است که در آن معنا، فرم هندسی، ریتم و تجربه بصری در یک کلان روایت هم پیوند و تفکیک ناپذیر ادغام شده اند. پژوهش حاضر با اتخاذ رویکردی میان رشته ای و با تکیه بر تحلیل های مورفولوژیک نشانه شناختی و زیباشناختی به واکاوی این پیوند پیچیده و چندلایه می پردازد. هدف بنیادین این مطالعه تبیین چگونگی ترجمان ساختارهای موسیقایی و عروضی شعر فارسی به گرامر بصری و هندسه فضایی خوشنویسی است. در این راستا تحلیل ها نشان می دهند که هندسه پنهان در ساختار، حروف دینامیک، کمان گیری ها، توزیع هوشمندانه فضای مثبت و منفی (سواد و بیاض) و تناسبات وزنی در نظام کرسی بندی بازتابی بلافصل و بصری از اوزان، استعارات و ساختار روایی نهفته در متون ادبی هستند. علاوه بر واکاوی ساختاری، این مقاله لایه های تاریخی و جامعه شناختی این هم زیستی رسانه ای را نیز مورد خوانش انتقادی قرار می دهد. خوشنویسی به عنوان رسانه هژمونیک، ثبت، انتقال و جاودانگی ادبیات فارسی همواره تحت تاثیر جهان بینی فلسفی و عرفانی مفاخر ادبی همچون حافظ، سعدی، فردوسی و مولوی بوده است و در عین حال، به این متون کالبدی فیزیکی و تجسمی بخشیده که خوانش آنها را با یک تجربه استتیک عمیق همراه می سازد. یافته های پژوهش حاکی از آن است که پیوند خوشنویسی و ادبیات را نمی توان صرفا یک تقاطع هنری تقلیل گرایانه در نظر گرفت؛ بلکه باید آن را به عنوان یک سیستم فرهنگی زیباشناختی مولد در معماری تمدن ایرانی اسلامی بازشناخت. در این سیستم پارادایمیک فرم بصری کلمات، ریتم نهفته در کشیدگی ها و دوایر و شبکه معنایی متن در یک ساختار پویا تاریخ مند و در هم تنیده تکوین یافته اند که درک هر یک مستلزم شناخت عمیق دیگری است. نتیجه گیری پژوهش تاکید می کند که این هم افزایی میان رسانه ای ظرفیت های بی بدیلی برای بازخوانی انتقادی تاریخ هنر ایران و همچنین توسعه الگوهای نوین در تایپوگرافی و ارتباطات بصری معاصر مبتنی بر هویت ایرانی فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

خوشنویسی ایرانی ، خط نستعلیق ، شعر و ادبیات کلاسیک فارسی ، زیبایی شناسی نوشتار ، نشانه شناسی و مورفولوژی خط ، تایپوگرافی و ارتباطات بصری ایرانی

نویسندگان

علی اکبر غفوری چیانه

دانشجوی مقطع کارشناسی رشته هنر اسلامی دانشگاه پیام نور ارومیه ایران - دارای گواهینامه استادی خط نستعلیق از شورای ارزشیابی و درجه بندی هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی استاد انجمن خوشنویسان ایران - نستعلیق

محمدرضا بختیاری

استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور تهران ایران