بازنمایی خانواده و روابط اجتماعی در رمانهای زویا پیرزاد

ادبیات داستانی معاصر ایران بستری مهم برای بازتاب تحولات اجتماعی ساختار خانواده و الگوهای روابط انسانی است. زویا پیرزاد به عنوان یکی از نویسندگان برجسته معاصر در رمانهای خود تصویری ظریف، واقع گرایانه و انتقادی از زندگی روزمره، نهاد خانواده و مناسبات اجتماعی ارائه می دهد. پژوهش حاضر با رویکرد جامعه شناختی و روش توصیفی-تحلیلی به بررسی چگونگی بازنمایی خانواده و روابط اجتماعی در رمانهای منتخب پیرزاد به ویژه "چراغ ها را من خاموش می کنم" و "عادت می کنیم" می پردازد. یافته ها نشان می دهد که خانواده در آثار پیرزاد فضایی ایستا اما پرتنش است که در آن نقش های جنسیتی، سکوت عاطفی، گسست ارتباطی و فشارهای اجتماعی برجسته می شود. همچنین روابط اجتماعی شخصیت ها اغلب محدود، محتاطانه و تحت تاثیر هنجارهای فرهنگی و انتظارات اجتماعی شکل می گیرد. این بازنمایی ها تصویری از جامعه ایرانی در حال گذار ارائه می دهد که در آن فردیت، به ویژه فردیت زنانه در تقابل با ساختارهای سنتی قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

زویا پیرزاد ، خانواده ، روابط اجتماعی ، جامعه شناسی ، ادبیات رمان معاصر فارسی