بررسی رابطه بین نمرات ریاضی دانش آموزان و استعداد تحصیلی آنها

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین نمرات ریاضی دانش آموزان و استعداد تحصیلی آنها بود. استعداد تحصیلی به عنوان یکی از شاخص های کلیدی موفقیت در نظام آموزشی همواره مورد توجه پژوهشگران حوزه روانشناسی تربیتی بوده است. با توجه به نقش محوری درس ریاضی در توسعه توانایی های شناختی و تحلیلی پژوهش حاضر به دنبال پاسخ به این سوال است که آیا بین عملکرد دانش آموزان در درس ریاضی و استعداد تحصیلی آنها رابطه معناداری وجود دارد؟ روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل همه دانش آموزان پایه دهم شهر بیرجند در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که از میان آنها ۱۲۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه استاندارد استعداد تحصیلی هاشمی (۱۳۹۸) و معدل نمرات ریاضی نوبت اول استفاده گردید. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون و با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین نمرات ریاضی و استعداد تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (۰/۰۰۱ > P و ۰/۶۵ = T). همچنین تحلیل رگرسیون نشان داد که نمرات ریاضی قادر به پیش بینی استعداد تحصیلی دانش آموزان است (۰/۰۰۱ > P و ۰/۴۲ = R۲). به عبارت دیگر ۴۲ درصد از تغییرات استعداد تحصیلی توسط نمرات ریاضی تبیین می شود. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که تقویت مهارت های ریاضی دانش آموزان می تواند به بهبود استعداد تحصیلی آنها منجر شود. پیشنهاد می شود که در برنامه های درسی به تقویت درس ریاضی توجه ویژه ای شود و همچنین پژوهش های بیشتری در این حوزه با نمونه های متنوع تر انجام گیرد.

کلیدواژه ها:

نمرات ، ریاضی ، استعداد تحصیلی ، دانش آموزان ، عملکرد تحصیلی ، بیرجند