بررسی نقش پیاده محوری در ارتقای کیفیت فضاهای شهری

غلبه رویکرد خودرو محور در طراحی شهرهای معاصر منجر به کاهش سرزندگی و افت کیفیت تعاملات اجتماعی در فضاهای عمومی شده است. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش پیاده محوری در ارتقای کیفیت فضاهای شهری تدوین شده است. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی - تحلیلی بوده و با تکیه بر منابع کتابخانه ای و اسناد بالادستی به بررسی مولفه های پیاده محوری پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که پیاده محوری از طریق افزایش نفوذپذیری، تقویت امنیت ادراکی و تسهیل تعاملات اجتماعی تاثیر مستقیمی بر بهبود کیفیت فضاهای شهری دارد. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که گذار از شهر خودرو محور به شهر پیاده مدار نه تنها یک ضرورت زیست محیطی بلکه راهکاری کلیدی برای بازگشت هویت انسانی به کالبد شهر است.

کلیدواژه ها:

پیاده محوری ، کیفیت فضای شهری ، سرزندگی ، طراحی شهری ، تعاملات اجتماعی