بررسی استراتژی های حاکم بر انرژی صفر در مدارس متناسب با اقلیم گرم و خشک نمونه موردی: شهر کرمان

با توجه به بحران انرژی و تغییرات اقلیمی دستیابی به ساختمان های با مصرف انرژی صفر (NZEB) به یکی از اولویت های طراحی معماری معاصر تبدیل شده است پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تبیین استراتژی های حاکم بر طراحی مدارس انرژی صفر با تمرکز بر اقلیم گرم و خشک شهر کرمان انجام شده است چالش هایی نظیر تابش شدید خورشیدی، نوسانات دمایی شدید و خشکی هوا نیازمند رویکردهای طراحی خاصی است که فراتر از استفاده از فناوری های فعال بر مدیریت هوشمندانه تقاضای انرژی تمرکز داشته باشند. روش تحقیق این پژوهش از نوع ترکیبی و مبتنی بر روش های کتابخانه ای، تحلیل اقلیمی و گردآوری داده های میدانی از طریق پرسشنامه است در این راستا پس از بررسی مبانی نظری و تحلیل ویژگی های اقلیمی منطقه کرمان پرسشنامه ای جهت سنجش نیازها چالش های موجود و میزان آگاهی کاربران، طراحی و توزیع گردید. یافته های تحقیق نشان می دهد که دستیابی به هدف انرژی صفر در مدارس این منطقه، مستلزم اتخاذ یک رویکرد چندوجهی است که در آن استراتژی های غیر فعال (Passive) به عنوان ستون فقرات طراحی عمل می کنند. نتایج حاکی از اهمیت راهکارهایی همچون استفاده از جرم حرارتی مصالح، بومی سازی سازماندهی فضایی مبتنی بر حیاط مرکزی و ایوان برای ایجاد ریز اقلیم مطلوب، کنترل نسبت بازشو به بدنه و استفاده از سایه اندازهای کالبدی جهت کاهش بار سرمایشی است. همچنین ترکیب این راهکارهای معماری با سیستم های تامین انرژی تجدیدپذیر به ویژه فتوولتائیک و مدیریت رفتاری کاربران می تواند به پایداری انرژی و ارتقای کیفیت محیط یادگیری در مدارس منطقه کمک شایانی نماید. این پژوهش چارچوبی از استراتژی های طراحی را ارائه می دهد که می تواند به عنوان الگویی برای توسعه مدارس پایدار در اقلیم های خشک و گرم مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

انرژی ، صفر ، اقلیم گرم و خشک ، مدارس ، شهر کرمان