بررسی رابطه میزان وام های اشتغال با شادکامی، امید به زندگی و توانمندسازی روانشناختی در زنان سرپرست خانوار

زنان سرپرست خانوار از جمله گروه های آسیب پذیری هستند که عوامل مختلفی مانند طلاق، فوت همسر، اعتیاد، از کارافتادگی همسر و رها شدن توسط مردان، موجب آسیب پذیری این طیف وسیع جامعه می شود. این زنان به دلایل مختلف همسر خود را از دست می دهند یا جدا می شوند و با دشواری هایی همچون دغدغه های معیشتی و عاطفی، وسواس های فکری و برخورد نامناسب اطرافیان مواجهند. زنان، خصوصا زنان فقیر، دارای حق و حقوقی هستند که باید با فراهم آوردن مکانیزم های لازم، امکان رشد و پیشرفت اجتماعی آنها فراهم شود. فقر زنان بیشتر ناشی از نقش های اجتماعی خاص آنان است و زنان به دلیل محدودیت مالکیت، آموزش پایین و نداشتن مهارت های فنی بیشتر در معرض فقر قرار دارند. رویکردهای رفاهی تنها به کمک های مالی و خدمات محدود می پردازند که نتایج موفقی در رفع فقر نداشته اند؛ لذا رویکرد توانمندسازی با هدف ارتقاء موقعیت اجتماعی، اقتصادی و سیاسی زنان مورد توجه است. در کشور نیز وام های اشتغال به عنوان راهبردی حمایتی در فقرزدایی زنان سرپرست خانوار کاربرد دارد و شناخت دقیق از وضعیت فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی آنان می تواند به برنامه ریزی بهینه برای رفع مشکلات آنان کمک کند.

کلیدواژه ها:

وام های اشتغال ، شادکامی ، امید به زندگی ، توانمندسازی روانشناختی ، زنان سرپرست خانوار ، فقرزدایی ، توانمندسازی