تاثیر یادگیری معکوس آفلاین بر انگیزه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان روستایی: ارائه بسته های یادگیری خودراهبر

هدف از این پژوهش بررسی تاثیر الگوی یادگیری معکوس آفلاین (با استفاده از بسته های یادگیری خودراهبر) بر انگیزه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مناطق روستایی فاقد دسترسی به اینترنت بود. پژوهش حاضر از نوع کاربردی – شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه ششم ابتدایی مدارس روستایی شهرستان ایرانشهر در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای، ۶۰ نفر (۳۰ نفر گروه آزمایش، ۳۰ نفر گروه کنترل) انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد انگیزش تحصیلی هارتر و آزمون پیشرفت تحصیلی محقق ساخته بود که روایی و پایایی آنها تایید شد. نتایج نشان داد که دانش آموزانی که بسته های یادگیری معکوس آفلاین را دریافت کردند، در مقایسه با گروه کنترل، افزایش معناداری در انگیزش درونی و پیشرفت تحصیلی نشان دادند. همچنین یافته ها حاکی از آن بود که یادگیری معکوس آفلاین توانست شکاف ناشی از عدم دسترسی به اینترنت را تا حد قابل توجهی جبران کند. دانش آموزان گروه آزمایش مهارت هایی مانند یادگیری خودراهبر، مسئولیت پذیری و مدیریت زمان را نیز به طور محسوسی تقویت کردند. این پژوهش بر اهمیت طراحی بسته های یادگیری آفلاین متناسب با شرایط مناطق محروم تاکید دارد و نشان می دهد که یادگیری معکوس، برخلاف تصور رایج، نیاز ضروری به اینترنت ندارد و با راهکارهای خلاقانه آفلاین نیز قابل اجراست.

کلیدواژه ها:

یادگیری معکوس آفلاین ، بسته های یادگیری خودراهبر ، مناطق روستایی ، انگیزش تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی