آموزش و پرورش فراگیر در ایران: مروری بر چالش ها، شکاف سیاست-عمل و چشم اندازها

آموزش و پرورش فراگیر به عنوان یکی از اهداف کلیدی توسعه پایدار و حق بنیادین هر کودک، در سه دهه اخیر به محور اصلی اصلاحات نظام های آموزشی در سطح جهانی تبدیل شده است. این مقاله با هدف تحلیل وضعیت آموزش فراگیر در ایران، با تاکید بر چالش های ساختاری، شکاف میان سیاست های بالادستی و اجرای عملی، و چشم اندازهای پیش رو نگاشته شده است. یافته ها نشان می دهد که علی رغم تعهدات قانونی نسبتا پیشرفته ایران در سطح ملی و بین المللی، نظام آموزشی کشور در تحقق عملی آموزش فراگیر با موانع جدی مواجه است. این موانع عبارتند از: کمبود شدید بودجه، نبود تطابق های فیزیکی در مدارس، کمبود معلمان آموزش دیده، فقدان فناوری های کمکی، برنامه درسی یکسان و غیرقابل تطبیق، نظام ارزشیابی نامناسب، و نگرش های مبتنی بر ناتوانی هراسی. این مقاله استدلال می کند که آنچه در ایران رخ می دهد، اغلب "شمول نمادین" است. در پایان، توصیه های سیاستی برای گذار از وضع موجود ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش فراگیر ، نیازهای ویژه ، ایران ، معلولان ، چشم انداز