تبیین نقش سند تحول بنیادین در کاهش شکاف آموزشی بین مناطق برخوردار و محروم
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 47
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
RAVAN08_0631
تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1405
چکیده مقاله:
نظام آموزشی هر کشور نقش تعیین کننده ای در تحقق عدالت اجتماعی و کاهش نابرابری ها ایفا می کند. در ایران، وجود شکاف آموزشی میان مناطق برخوردار و محروم به عنوان یکی از چالش های اساسی آموزش وپرورش شناخته می شود؛ شکافی که در شاخص هایی چون دسترسی به امکانات آموزشی، کیفیت نیروی انسانی، زیرساخت ها و نتایج یادگیری نمود می یابد. «سند تحول بنیادین آموزش وپرورش» به عنوان نقشه راه کلان نظام تعلیم و تربیت جمهوری اسلامی ایران، با تاکید بر عدالت آموزشی، فرصت مناسبی برای کاهش این نابرابری ها فراهم کرده است. هدف این پژوهش، تبیین نقش و ظرفیت های سند تحول بنیادین در کاهش شکاف آموزشی میان مناطق برخوردار و محروم است. روش کار پژوهش حاضر از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و با رویکرد اسنادی انجام شده است. بدین منظور، متن سند تحول بنیادین آموزش وپرورش، اسناد بالادستی مرتبط، مقالات علمی و پژوهش های داخلی معتبر مورد بررسی و تحلیل محتوایی قرار گرفته اند. داده ها به صورت کیفی تحلیل شده و محورهای مرتبط با عدالت آموزشی، توزیع منابع، توانمندسازی نیروی انسانی و توسعه زیرساخت ها استخراج و تبیین شده اند. یافته ها نشان می دهد که سند تحول بنیادین با تاکید بر اصل «عدالت تربیتی و آموزشی»، بر توزیع متوازن امکانات، توجه ویژه به مناطق محروم، توسعه فناوری های آموزشی، ارتقای کیفیت مدارس دولتی و توانمندسازی معلمان تاکید دارد. همچنین رویکرد مدرسه محوری، توجه به اقتضائات بومی و محلی، و استفاده از ظرفیت مشارکت های مردمی و بین بخشی از جمله راهبردهایی است که می تواند در کاهش شکاف آموزشی موثر واقع شود. با این حال، چالش هایی نظیر محدودیت منابع مالی، ضعف در اجرای کامل سند، و ناهماهنگی میان سیاست گذاری و عمل، تحقق کامل اهداف سند را با موانعی روبه رو کرده است. در نتیجه می توان گفت سند تحول بنیادین از ظرفیت نظری و راهبردی مناسبی برای کاهش شکاف آموزشی بین مناطق برخوردار و محروم برخوردار است، اما تحقق عملی آن مستلزم عزم جدی مدیران، تامین منابع کافی، نظارت مستمر بر اجرا و بومی سازی برنامه ها متناسب با شرایط مناطق مختلف کشور است. اجرای موثر این سند می تواند گامی اساسی در جهت تحقق عدالت آموزشی و توسعه پایدار نظام تعلیم و تربیت ایران باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
زهرا حسینی
دانش آموخته رشته آموزش ابتدایی، دانشگاه فرهنگیان الزهرا، تبریز
افشین مردانی
دانش آموخته رشته امور تربیتی، دانشگاه فرهنگیان علامه امینی، تبریز