تحلیل هویت در برنامه درسی و تعیین و بازتولید طبقه اجتماعی با رویکرد عملیاتی خودکاوی

در پژوهش حاضر، سعی بر آن شد تا ارتباط میان هویت فردی و اجتماعی دانش آموزان و تاثیر آن بر موقعیت تحصیلی و اجتماعی آنان با عنایت به عملکرد برنامه درسی نظام آموزشی از طریق خودکاوی بررسی شود. تحلیل این پژوهش به صورت کیفی و با تعمق در آثار مرتبط و مطالعه نظری بر روی داده های تجربی زیسته با شناخت برنامه های درسی پژوهشگر انجام شده است. آنچه مشهود است و در عملکرد اجرایی سیستم آموزشی و برنامه درسی دیده می شود، به ویژه در زمینه هدایت تحصیلی و ارزشیابی، اساس کار بیشتر بر شاخص های کمی و استانداردهایی است که در واقع با نیازهای شناختی دانش آموزان و دانشجویان در راستای شناخت هویتی و ویژگی های فردی آنان مطابقت ندارد. این موضوع در تعیین بازتولید طبقه اجتماعی افراد در آینده دانش آموزان به ویژه آن هایی که از طبقات متوسط و رو به پایین جامعه هستند و در این خصوص حمایت کمتری از طرف خانواده می شوند، تاثیر فراوانی دارد و احساس طردشدگی و بیگانگی در مرحله اول از سیستم آموزشی و در آینده از جامعه را در پی دارد. همچنین، تحلیل ها نشان می دهد که کاربست رویکرد خودکاوانه در برنامه های درسی با تاکید بر شناخت هویت فردی و اجتماعی و استفاده از شیوه های انعطاف پذیر در هدایت تحصیلی، می تواند فرصت های جدیدی برای نقش افراد در جامعه و به تبع آن پیشرفت اجتماعی فراهم آورد و از تکرار فرآیند بازتولید طبقات اجتماعی به شکل ناکارآمد جلوگیری نماید.

کلیدواژه ها:

هویت ، خودکاوی ، برنامه درسی ، دانش آموز و دانشجو ، محیط ، جایگاه اجتماعی