بررسی نقش معلم ابتدایی در شکل گیری شخصیت و رفتار اجتماعی دانش آموزان مقطع ابتدایی

این مقاله به بررسی نقش محوری و بی بدیل معلم ابتدایی در شکل گیری شخصیت و رفتار اجتماعی دانش آموزان می پردازد. با توجه به حساسیت دوره کودکی و موقعیت منحصربه فرد معلم به عنوان الگو، مرجع و عامل اصلی جامعه پذیری در مدرسه، این نقش از ابعاد رشدی، روان شناختی، اجتماعی و فرهنگی دارای اهمیت فراوان است. مقاله با استناد به مبانی نظری از جمله نظریه روانی-اجتماعی اریکسون، یادگیری اجتماعی بندورا، دلبستگی و دیدگاه اسلامی-ایرانی مربی گری، چارچوبی تلفیقی ارائه می دهد که در آن معلم به عنوان الگو، منبع امنیت، تسهیل گر رشد اخلاقی و معمار جو کلاس تحلیل می شود. راهکارهای عملی در سه سطح فردی (خودآگاهی معلم، ایجاد رابطه مثبت، الگودهی)، آموزشی-کلاسی (فعالیت های مشارکتی، ادغام مهارت های زندگی، قوانین مشارکتی) و سازمانی (بازنگری در آموزش معلمان، کاهش تراکم کلاس، حمایت از معلمان) پیشنهاد شده اند. اجرای این راهکارها می تواند به نتایجی همچون شکل گیری پایه های شخصیتی سالم، توسعه مهارت های اجتماعی بنیادین، ایجاد جو یادگیری مثبت، پیشگیری از مشکلات آتی و در نهایت، پرورش نسلی مسئول و سازنده برای جامعه بینجامد. بر این اساس، تقویت و حمایت از نقش تربیتی معلم ابتدایی، نه یک انتخاب، که یک ضرورت اساسی برای هر نظام آموزشی کارآمد و آینده نگر است.

کلیدواژه ها:

معلم ابتدایی ، شخصیت ، رفتار اجتماعی ، دانش آموزان