تاثیرپذیری آموزش و یادگیری از الگوی ارتباطی بین معلم و شاگردان

ارتباط انسان ها اساس شکل گیری جامعه انسانی به معنای واقعی است و بدون آن هرگز فرهنگ به عنوان خصیصه جامعه انسانی پدید نمی آید. سوروکین جامعه شناس مشهور بر این نکته تاکید دارد که یکی از شاخص های ورود به عصر حسی، کاستی یا اختلال در ارتباط انسانی است. فقدان ارتباط به معنای سکون نسبی در حیات انسانی و مانعی در راه هر نوع تعالی اجتماعی است. تحقیق حاضر به روش توصیفی – تحلیلی و با بررسی منابع کتابخانه ای به بررسی تاثیرپذیری آموزش و یادگیری از الگوی ارتباطی بین معلم و شاگردان پرداخته است. یکی از زمینه های اصلی آموزش و پرورش موفق، آن است که معلم در نگاه دانش آموزان به عنوان چهره ای محبوب و دوست داشتنی جلوه کند و با این ویژگی است که دانش آموز می تواند با برقراری یک رابطه عاطفی مثبت به معلم خود اعتماد کند، به درس و مدرسه علاقه مند شود و انگیزش درونی او برانگیخته می شود. یکی از مهم ترین ارکان این ارتباط آن است که معلم و دانش آموز نسبت به همدیگر سابقه ذهنی منفی نداشته باشند. بدیهی است که هر یک از معلمان در برقراری ارتباط با دانش آموزان روش خاصی دارند که ناشی از شخصیت دانش آموزان و موقعیت مزبور است با این حال می توان در انواع روابطی که موجب افزایش کفایت و کنترل دانش آموزان شده است و انگیزش درونی ایشان را بهبود بخشیده است عمومیتی قائل شد.

کلیدواژه ها:

آموزش ، یادگیری ، الگوی ارتباطی ، معلم ، شاگرد