اهمیت و ضرورت گردش علمی در نظام آموزش و پرورش کشور

به روش توصیفی- کتابخانه ای اهمیت و ضرورت گردش علمی در نظام آموزش و پرورش کشور پرداخته است. گردش علمی یا بازدید علمی، نوعی فعالیت آموزشی است که در آن دانش آموزان یا دانشجویان از محیط کلاس درس خارج شده و در محیط های واقعی به مشاهده، تحقیق و یادگیری می پردازند. این فعالیت به منظور تعمیق درک مفاهیم درسی، تقویت مهارت های عملی و ایجاد انگیزه در دانش آموزان انجام می شود. گردش علمی یک فعالیت تجربی خارج از کلاس درس است که با هدف مشاهده مستقیم و دست اول یک پدیده، جمع آوری اطلاعات و درک عمیق تر مفاهیم انجام می شود. به عبارت دیگر، دانش آموزان در گردش علمی به جای اینکه فقط به مطالب درسی تکیه کنند، خودشان به مشاهده و تحقیق می پردازند و به طور مستقیم با مفاهیم درسی در دنیای واقعی درگیر می شوند. روش گردش علمی را از نظر زمان می توان به چهار نوع تقسیم کرد: ۱- گردش علمی کوتاه مدت و سریع. مثلا «مساحت باغچه حیاط مدرسه به شکل مستطیل است، چند متر مربع است. ۲- گردش علمی یک یا دو ساعتی. مثلا «گل ها و گیاهان حیاط مدرسه یا زمینه های اطراف مدرسه را مورد مطالعه قرار دهند. ۳- گردش علمی روزانه. مانند بازدید از یک نمایشگاه یا کارخانه است. ۴- گردش علمی هفتگی و ماهانه. گردش علمی را از نظر برنامه ریزی می توان به سه مرحله تقسیم کرد: الف) فعالیت های قبل از رفتن به گردش علمی. همانند آمادگی برای فعالیت های آموزشی. ب) فعالیت های ضمن گردش علمی. مثلا می تواند در مورد موقعیت جغرافیایی، تاریخی و اجتماعی این نقاط در داخل اتوبوس یا وسیله نقلیه بحثی ترتیب دهد. ج) فعالیت های پس از گردش علمی. فعالیت های بعد از گردش علمی وسعت و عمق بهره گیری شاگردان را از گردش علمی روشن می سازد. معمولا در فعالیت های پس از گردش علمی است که یادگیری طبقه بندی و تثبیت می شود.

کلیدواژه ها:

گردش علمی ، آموزش و پرورش ، دانش آموزان