بازنمایی رنج و پایداری در روایت های جنگ: مطالعه تطبیقی نفس های خردلی و ناگازاکی

ادبیات جنگ به عنوان یکی از شاخه های مهم ادبیات معاصر، بازتاب دهنده تجربه های انسانی، رنج های جمعی و جلوه های پایداری ملت ها در مواجهه با بحران و ویرانی است. پژوهش حاضر با رویکردی تطبیقی به بررسی بازنمایی رنج و پایداری در دو اثر «نفس های خردلی» و «ناگازاکی» می پردازد. هدف اصلی این پژوهش، تحلیل چگونگی انعکاس آسیب های ناشی از جنگ شیمیایی و هسته ای در ساختار روایت و عناصر داستانی این دو اثر است. روش تحقیق توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای است و داده ها با تکیه بر مبانی ادبیات تطبیقی و روایت شناسی بررسی شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که هر دو اثر، با وجود تفاوت های فرهنگی و تاریخی، در بازنمایی رنج انسانی، پیامدهای ویرانگر جنگ و تاکید بر مفهوم پایداری و مقاومت دارای اشتراکات قابل توجهی هستند. همچنین، تفاوت در شیوه روایت، زاویه دید، شخصیت پردازی و فضای داستانی موجب شکل گیری دو نوع نگرش متفاوت به مسئله جنگ شده است. در «نفس های خردلی» تاکید بیشتری بر تجربه زیسته قربانیان جنگ و ابعاد عاطفی رنج دیده می شود، در حالی که «ناگازاکی» با رویکردی مستندگونه، ابعاد اجتماعی و تاریخی فاجعه انسانی را برجسته می سازد. نتایج پژوهش نشان می دهد که ادبیات جنگ، فراتر از مرزهای جغرافیایی، زبان مشترکی برای بیان رنج، حافظه جمعی و آرمان صلح انسانی ایجاد می کند.

کلیدواژه ها:

ادبیات تطبیقی ، ادبیات جنگ ، پایداری ، روایت ، نفس های خردلی ، ناگازاکی ، رنج انسانی