رمز و راز رنگ ها در شعر حافظ بررسی نمادشناختی، عرفانی، روان شناختی و زیبایی شناختی

شعر حافظ شیرازی یکی از پیچیده ترین و در عین حال تاثیرگذارترین نمونه های شعر فارسی است که بر پایه ی نماد، ایهام و تصویرسازی های چند لایه بنا شده است. در میان عناصر تصویرساز رنگ ها نقش بسیار مهمی در انتقال معنا و ایجاد عمق مفهومی دارند. رنگ ها در شعر حافظ صرفا ابزار توصیف ظاهری نیستند بلکه به عنوان زبانی نمادین برای بیان مفاهیم عرفانی، حالات روانی عاشق، تجربه های انسانی و نگرش فلسفی شاعر به کار می روند. این مقاله با روش توصیفی تحلیلی به بررسی نقش و کارکرد رنگ های سپید، سرخ، سبز و زرد در شعر حافظ می پردازد و نشان می دهد که چگونه این رنگ ها در کنار یکدیگر شبکه منسجم از معنا را می سازند. نتایج پژوهش بیانگر آن است که درک نمادهای رنگی نقش اساسی در فهم جهان بازنمایی حافظ و تحلیل دقایق غزل های او دارد.

کلیدواژه ها:

حافظ ، رنگ ، نمادپردازی ، شعر عرفانی ، تصویرسازی ادبی