طراحی الگوی راهبردی توسعه آموزش زبان فارسی در سطح جهانی بر پایه تجربه جامعه المصطفی العالمیه

زبان فارسی به عنوان یکی از مهم ترین زبان های تمدنی جهان، ظرفیت های گسترده ای برای تقویت دیپلماسی فرهنگی، گسترش تعاملات علمی و افزایش قدرت نرم جمهوری اسلامی ایران دارد. تحقق این ظرفیت ها مستلزم برخورداری از الگویی راهبردی برای توسعه آموزش زبان فارسی به غیرفارسی زبانان است. پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی راهبردی توسعه آموزش زبان فارسی در سطح جهانی، بر پایه تجربه جامعه المصطفی العالمیه انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر رویکرد، کیفی است و با بهره گیری از راهبرد مطالعه موردی انجام شده است. داده های پژوهش از طریق مطالعات کتابخانه ای، بررسی اسناد، منابع علمی و اطلاعات مرتبط با تجربه جامعه المصطفی العالمیه گردآوری و با استفاده از روش تحلیل مضمون تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد که موفقیت تجربه جامعه المصطفی در توسعه آموزش زبان فارسی، متاثر از عواملی همچون حمایت نهادی، گستره بین المللی فعالیت ها، شبکه مدرسان متخصص، تنوع ملیتی زبان آموزان، پیوند آموزش زبان با نیازهای علمی و استمرار ارتباط با دانش آموختگان است. همچنین چالش هایی نظیر تفاوت پیشینه زبان آموزان، محدودیت منابع آموزشی، رقابت با زبان های بین المللی، ضعف زیرساخت های فناورانه، محدودیت های سیاسی و کاستی های نظام ارزیابی شناسایی شد. بر اساس این یافته ها، الگوی راهبردی توسعه آموزش زبان فارسی در قالب مدلی پنج سطحی شامل سطوح راهبردی، نهادی، فناورانه، بین المللی و پیامدی طراحی گردید. این الگو نشان می دهد که توسعه پایدار آموزش زبان فارسی مستلزم تعامل هماهنگ میان سیاست گذاری کلان، توانمندسازی نهادهای آموزشی، بهره گیری از فناوری های نوین، توسعه همکاری های بین المللی و استقرار نظام ارزیابی کارآمد است. نتایج پژوهش می تواند مبنایی برای سیاست گذاری، برنامه ریزی و ارتقای نظام آموزش زبان فارسی در عرصه بین المللی باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش زبان فارسی ، جامعه المصطفی العالمیه ، الگوی راهبردی ، دیپلماسی فرهنگی ، قدرت نرم