نقش فناوری های نوین در بهبود فرایند آموزش واژگان و مفاهیم دشوار شاهنامه

دست یابی به آموزش هوشمند شاهنامه فردوسی در مدارس ایران به دلیل غنای بالای این اثر که به عنوان ستون فقرات ادبیات حماسی و هویت ملی ایرانیان است اهمیت فراوانی دارد. این اثر سترگ همواره با چالش های بسیار مهمی نظیر دشواری واژگان کهن، انتزاعی بودن برخی مفاهیم حماسی و فاصله زبانی میان متن اصلی و دانش آموزان نسل جدید مواجه بوده است. هدف از این پژوهش، بررسی و تبیین نقش فناوری های نوین آموزشی در رفع موانع یادگیری و ارتقای کیفیت درک متون کهن است. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی-تحلیلی، چهار راهکار فناورانه شامل موزه مجازی، اینفوگرافیک های آموزشی، بازی وارسازی مجازی و داستان گویی دیجیتال تعاملی را مورد بررسی قرار می دهد. یافته های پژوهش نشان می دهد که هر یک از این ابزارها با بهره گیری از نظریات نوین آموزشی نظیر کدگذاری دوگانه و یادگیری در بافت، کارکردهای متمایزی ایفا می کنند؛ درواقع می توان گفت: موزه مجازی و اینفوگرافیک ها با هدف عینی سازی و کاهش بار شناختی و همچنین بازی وارسازی مجازی و داستان گویی تعاملی دیجیتال با هدف افزایش مشارکت فعال و درگیری عاطفی، مکمل یکدیگر عمل می کنند. نتایج حاصل از تحلیل راهکارهای فناورانه نشان دهنده ی این است که فرایند یادگیری را از حالت حافظه محور به سمت یادگیری پویا سوق داده است.

کلیدواژه ها:

شاهنامه ، موزه مجازی ، اینفوگرافیک ها ، بازی وارسازی مجازی ، داستان گویی دیجیتال تعاملی