تحلیل اگزیستانسیالیستی نمایشنامه «بیرون از مولینگار» اثر پاتریک شنلی بر اساس نظریه روانکاوی وجودی ژان پل سارتر

پژوهش حاضر با هدف تحلیل اگزیستانسیالیستی نمایشنامه «بیرون از مولینگار» اثر پاتریک شنلی بر اساس نظریه روانکاوی وجودی ژان پل سارتر انجام شده است. روش پژوهش با توجه به ماهیت کتابخانه ای و میدانی و روش تحقیقی و توصیفی و از نوع کاربردی است. روش گردآوری داده ها در این پژوهش از دو روش میدانی و کتابخانه ای است. به جهت گردآوری منابع با روش یافته ‎اندوزی کتابخانه ای، ضمن مطالعه پژوهش های بنیادی پیشین در ارتباط با نمایشنامه های اگزیستانسیالیستی و نظریه روانکاوی وجودی سارتر، از مطالب مورد نیاز فیش برداری شد و قسمت هایی از محتوا که باید مورد تاویل و تفسیر قرار گیرند، مشخص شدند. یافته های پژوهش حاکی از آن بود پاتریک شنلی در نمایشنامه مورد مطالعه این تحقیق، به روابط انسانی، با همه فراز و نشیب ها و پیچیدگی هایش پرداخته است؛ شخصیت هایی که با چالش هایی در مفاهیم انسانی، اعتقادی و اخلاقی روبرو می شوند، مفاهیمی که با آموزه های اگزیستانسیالیستی پیوند خورده است. در پاسخ به سوال پژوهش (شخصیت های نمایشنامه منتخب شنلی «بیرون از مولینگار»، چگونه بر اساس «روانکاوی وجودی» قابل مطالعه و تحلیل اند؟) در «بیرون از مولینگار» شنلی زندگی اهالی یک روستای ایرلندی را روایت می کند؛ دو خانواده ای که والدین هر کدام در بستر مرگ قرار دارند، اما زندگی سرشار از معجزه به آن ها نشان می دهد که از دل تاریکی هم می تواند خیر و نیکی برخیزد.

کلیدواژه ها:

اگزیستانسیالیست ، نمایشنامه «بیرون از مولینگار» ، پاتریک شنلی ، نظریه روانکاوی وجودی ، ژان پل سارتر