بررسی سویه های پسامدرنی در رمان «پراگ در تبعید» از هادی خورشاهیان

تحولات عصر جدید پایه های تفکر بشری در مسائل سیاسی، اجتماعی و فرهنگی را دچار تغییراتی کرد. جریان پست مدرنیسم در قرن بیستم به عنوان آخرین جریان مهم فکری در غرب ارزش های عصر مدرن را مورد شک و بدبینی قرار داد. این جریان فکری ناگزیر به فرهنگ و هنر دیگر کشورها نیز نفوذ یافت و رمان پست مدرن به تقلید از داستان نویسی غرب به یکی از جریان های رمان نویسی معاصر ایران تبدیل شد. روایت پسامدرن دارای ویژگی های خاصی است که معلول دنیای آشفته و ناامن امروزی است. یکی از آثاری که قابلیت خوانش پسامدرنیستی دارد رمان «پراگ در تبعید» اثر هادی خورشاهیان است. این مقاله به توصیفی-تحلیلی تلاش کرده است به نقد و تحلیل این رمان براساس مولفه های پسامدرنیستی بپردازد. اتصال کوتاه، زمان آشوبی، همانی و اتحاد شخصیت ها، تداعی آزاد سوررئالیستی، استفاده از اسطوره و ما بعدالطبیعه، تداخل خواب و رویا، شخصیت عصیان گر، بحران هویت و آشفتگی و عدم انسجام در رمان موردنظر تحلیل شد. از نتایج تحقیق بر می آید که ویژگی های سبک پسامدرنیستی اعم از ساختاری و محتوایی در نوع روایت کاملا مشهود است و آشفتگی و عدم انسجام، و وجود جلوه های سوررئالیستی از مهم ترین عناصر پسامدرنیستی این رمان هستند.

کلیدواژه ها:

اتصال کوتاه ، عدم انسجام ، پست مدرن ، پراگ در تبعید