بررسی عنصر رنگ در مثنوی هشت بهشت امیر خسرو دهلوی

عنصر رنگ به عنوان یکی از مهم ترین ابزارهای انتقال احساس و عاطفه، نقش بنیادی در تصویرپردازی شعر فارسی دارد. امیرخسرو دهلوی در مثنوی هشت بهشت که به پیروی هنرمندانه از هفت پیکر نظامی سروده شده، روایت بهرام گور ساسانی و فرازهای کامیابی او را باز می نماید. وی در این اثر، پیوند میان روزهای هفته، هفت گنبد و سیارات وابسته به هر گنبد را با ظرافتی مثال زدنی بازآفرینی کرده و با بهره گیری از هفت رنگ اصلی - سیاه، زرد، سبز، قرمز، بنفش، صندلی و سفید - به معنابخشی نمادین و اسطوره ای روایت خود می پردازد. بررسی این الگوی رنگ بندی به روش توصیفی - تحلیلی نشان داد: شاعر از کارکردهای عاطفی، نمادین و زیباشناختی رنگ برای غنا بخشیدن به روایت خویش یعنی نمایش قدرت و شکوه بهرام ساسانی و در نهایت مفهوم بهشتی شدن او پس از مرگ، بهره برده است.

کلیدواژه ها:

رنگ ، نماد ، هشت بهشت ، امیر خسرو دهلوی ، بهرام گور