تحلیل باورهای عامیانه در دیوان نجیب الدین جرفاذقانی

لختی مهم از ساختمان یک جامعه، به فولکلور مربوط است. فولکلوری که با دانش و صافی دل مردمان یک کشور سر و کار دارد. فولکلور یا ادب عامه به بخش های فراوانی از جمله افسانه، اسطوره، بومی سروده و... تقسیم می شود که یکی از مهم ترین آن ها باورهای عامیانه است. باورهایی که نسل به نسل از پدران به پسران مانند سایر بخش های ادب عامه منتقل شده است. این باورها باعث تولید مقوله های زیبایی در دنیای ادبیات به خصوص شعر می شود که بزرگان ادبی را وادار به استفاده از این مقوله ها برای پرباری اثر خود می کنند. نجیب الدین جرفاذقانی از شاعران متاسفانه گمنام اواخر قرن ششم که با بیانی بدیع و ذهنی وقاد به جای گذاری نیک این باورها به مانند نسل های قبل از خود در شعر پرداخته است که موجب زیبایی منحصر به فرد شعر این شاعر گمنام است. در این مقاله، به وسیله روش توصیفی-تحلیلی و استفاده از منابع مفید و مرتبط کتابخانه ای باورها و عقاید عامه مردم آن روزگار را در قصاید این شاعر مورد بررسی قرار داده ایم. این باورها به بخش های گوناگونی تقسیم شده اند که می توان به بخش های: باورهای عامیانه مربوط به موجودات اساطیری و افسانه ای، باورهای مذهبی، باورهای مرتبط با حیوانات، باورهای مرتبط با ستارگان و باورهای پراکنده دیگر اشاره کرد.

کلیدواژه ها:

نجیب الدین جرفاذقانی ، باورهای عامیانه ، خرافه ، قصیده