ساخت شکنی مادر آرمانی در شعر بیمار فروغ فرخزاد

شعر «بیمار» از دفتر اسیر، یکی از نخستین نمونه های «نوشتار زنانه» در شعر معاصر فارسی است که تجربه ی مادری را از هاله ی تقدس اسطوره ای خارج کرده و آن را به مثابه ی تجربه ای زیسته، واقعی (رئال) و آمیخته با مشکلات روزمره بازنمایی می کند. این مقاله بر آن است تا با بهره گیری از نظریات فلسفی و نقد ادبی ساخت شکنانه و فمینیستی و با ارجاع به دوران زندگی فروغ فرخزاد، نشان دهد که او چگونه با روایت صادقانه ی رنج مادری در فضای بسته ی خانه، علیه سکوت تاریخی زنان طغیان کرده است.

کلیدواژه ها:

ساخت شکنی ، فروغ فرخزاد ، شعر بیمار ، بازنمایی مادری ، نقد فمینیستی