حمد و نعت خداوند در دیوان سنایی غزنوی

فرهنگ و ادب هر ملتی زاییده اندیشه های همان قوم است. فرهنگ گهر بار ایرانی نیز از تعالیم آسمانی قرآن سرچشمه یافته و از آن جایی که سخنان ارزنده پیامبر اسلام (ص) و ائمه اطهار (ع) در دل و جان فرهنگ پروران ایرانی ریشه دوانیده است. سنایی غزنوی که از ستارگان فروزان آسمان ادبیات ایران به شمار می رود و اولین شاعری است که به طور اخص مضامین عرفانی را در شعر فارسی وارد کرده و از تمثیل، تشبیه و استعاره برای مباحث عرفانی استفاده کرده است، به مقوله حمد خداوند و نعت حضرت رسول گرام اسلام(ص) ورود کلی نموده است. نکته شایان توجه در آثار سنایی به ویژه در دیوان قصاید او این است که وی برای اولین بار خالق شعر مذهبی (عرفانی) در زبان فارسی بوده است. سنایی شیوه ای تازه در شعر فارسی ایجاد کرد که به پیروی از تعبیر خاقانی آن را می توان شیوه «زهد تحقیق» خواند. شیوه ای که در آن معانی زهد، توحید و عرفان و تعبیرات شاعرانه موج می زند.

کلیدواژه ها:

حمد ، نعت ، خدا ، پیامبر اسلام(ص) ، سنایی غزنوی