بررسی فرانمود مولفه های پایداری در کتاب نگین تخریب محمد حسین پیرنسروانی

ادبیات پایداری گونه ای از ادبیات است که به شرح رنج و درد و مقاومت مردم در بستر رویدادهای زمانه می پردازد. این گونه از ادبیات در میان ملل مختلف با ظهور و بروز رخدادهای برجسته ای همچون جنگ، انقلاب و مقاومت مردم مورد توجه واقع می گردد. در ایران با آغاز جنگ تحمیلی رژیم بعث عراق علیه ایران، این گونه از ادبیات بسیار به یاری بیان و بازتاب وضعیت اندیشه و اجتماع و شرح مقاومت های مردم آمد. ادبیات جنگ که از مصداق های بسیار مهم ادبیات پایداری می باشد خود دارای انواع گوناگونی است. از برخی از عناوین می توان به شعر جنگ، داستان نویسی جنگ، خاطره نگاری، گزارشات و ... اشاره نمود. در این میان خاطرات دست نوشته رزمندگان از سالیان مقاومت از اسناد بسیار مهمی تلقی می گردد که بازتاب دهنده جنگ، به خصوص در میان افکار عمومی است. کتاب نگین تخریب به گردآوری و تالیف مجید جعفرآبادی (۱۳۸۷) شامل بخش هایی از خاطرات دیگران درباره شهید علیرضا عاصمی و همچنین دست نوشته های خود ایشان می باشد. یافته ها نشان داد که مولفه های راستین ادبیات پایداری در میان آثاری یافت می شود که ارتجالی و در میان معرکه پدید آمده اند و فاصله ی نویسنده تا خواننده در آن ها بسیار کوتاه است و نویسنده تجربه ی زیسته را ملموس بازنمود می دهد.

کلیدواژه ها:

ادبیات پایداری ، ادبیات جنگ ، ادبیات مقاومت ، خاطره نگاری ، مجید جعفرآبادی