نقد روان شناختی شخصیت اصلی رمان مارون بر اساس رویکرد آدلر

در رمان نویسی، شخصیت پردازی عمیق و چندبعدی نقشی کلیدی در باورپذیری اثر دارد. نظریه ی آلفرد آدلر با تاکید بر احساس حقارت و تلاش برای جبران آن از طریق سبک زندگی و اهداف خیالی، چارچوبی موثر برای تحلیل روانی شخصیت ها فراهم می کند. این رویکرد به نویسنده امکان می دهد تا رویدادهای داستان را بر پایه ی منطق درونی شخصیت ها پیش ببرد. رمان به عنوان قالبی گسترده، ظرفیت بالایی برای پرداخت به شخصیت ها دارد و می توان آن را از منظر روان شناسی بررسی کرد. آدلر که از بنیان گذاران روان شناسی فردی است، دیدگاهی منسجم درباره ی انگیزه ها و تحولات شخصیت ارائه داده است. نوشتار حاضر با تکیه بر آرای آدلر، شخصیت زلیخا در رمان مارون اثر بلقیس سلیمانی را به روش توصیفی–تحلیلی بررسی می کند. نتایج پژوهش نشان می دهد زلیخا در سراسر داستان در پی جبران احساس حقارت و رسیدن به کمال است و رفتارها و تصمیمات او در راستای این هدف معنا می یابند. مفاهیمی چون جنبه ی اجتماعی بودن، سبک زندگی و خود خلاق که از اصول بنیادین نظریه آدلر هستند، در شخصیت زلیخا حضوری پررنگ دارند.

کلیدواژه ها:

روانشناسی شخصیت ، آلفرد آدلر ، رمان ، بلقیس سلیمانی ، مارون