بازخوانی داستان کوتاه «من هم چه گوارا هستم» با تکیه بر نظریه ی قدرت میشل فوکو

داستان کوتاه «من هم چه گوارا هستم» از گلی ترقی، روایتگر لحظاتی از زندگی مردی میانسال به نام آقای حیدری است که در ترافیک سنگین شهری تهران، در آستانه تولد ۳۹ سالگی، با بحرانی هویتی و احساسی عمیق مواجه می شود. این پژوهش با هدف بازخوانی این داستان بر اساس نظریه قدرت میشل فوکو، فیلسوف و نظریه پرداز فرانسوی، انجام شده است. پرسش اصلی آن است که سازوکارهای قدرت فوکویی (قدرت انضباطی، قدرت/دانش، زیست قدرت و حکومت منشی) چگونه در زندگی شخصیت اصلی داستان و شکل گیری بحران هویتی او نمود می یابند. یافته های این پژوهش نشان می دهد که آقای حیدری نه قربانی یک قدرت متمرکز و حاکمیتی مشخص، بلکه درگیر شبکه ای پیچیده از روابط قدرت پراکنده، نانوشته و درونی شده است. قدرت انضباطی از طریق هنجارهای اجتماعی، انتظارات نسلی (آرمان های جوانی در مقابل واقعیت میانسالی) و خودنظارتی مداوم (مقایسه خود با دیگران، ارزیابی ظاهر فیزیکی و دستاوردهای زندگی) بر او اعمال می شود.

کلیدواژه ها:

گلی ترقی ، من هم چه گوارا هستم ، میشل فوکو ، قدرت