بررسی تطبیقی مضامین عشق و عاشق در اشعار نالی (شاعر کرد) و فریدون مشیری (شاعر فارس)

این پژوهش به بررسی تطبیقی مفهوم عشق در اشعار دو شاعر برجسته، ملا خضر نالی (۱۸۰۰-۱۸۷۷ م)، نماد شعر کلاسیک کردی، و فریدون مشیری (۱۳۰۵-۱۳۷۹ خ)، از شاعران پرنفوذ معاصر فارسی، می پردازد. با وجود تفاوت های زبانی، تاریخی و جغرافیایی، عشق به عنوان محوری ترین درونمایه در آثار هر دو شاعر جلوه گر شده است. این تحقیق با روش توصیفی-تحلیلی و با اتکا به دیوان اشعار این دو شاعر، در پی پاسخ به این پرسش است که وجوه اشتراک و افتراق نگرش نالی و مشیری به پدیده عشق چیست؟ یافته های تحقیق نشان می دهد که نالی با رویکردی زمینی و حسی، و با زبانی بی پروا و تابوشکن، به توصیف معشوق و هیجانات عاشقانه می پردازد؛ عشقی که در تقابل با خرد متعارف قرار می گیرد. در مقابل، فریدون مشیری عشقی لطیف، قدسی و نجات بخش را به تصویر می کشد که پیوندی ناگسستنی با طبیعت، مهربانی و آرمان های اجتماعی دارد. عشق در نگاه مشیری، داروی دردهای فردی و جمعی بشر و تنها راه نجات جهان تلقی می شود. در نهایت، این مطالعه نتیجه می گیرد که اگرچه هر دو شاعر عشق را ستوده اند، اما بستر فرهنگی و تاریخی متفاوت، منجر به بروز دو تجلی متمایز از این مفهوم جهان شمول شده است.

کلیدواژه ها:

عشق ، معشوق ، نالی ، فریدون مشیری