بررسی تضاد گفتار و کردار در تمثیل های پروین اعتصامی با تکیه بر طنز اجتماعی

این پژوهش به بررسی هنر پروین اعتصامی در نمایش تضاد گفتار و کردار از طریق تمثیل های وی می پردازد. با تمرکز بر دو شعر «مست و هشیار» و «دزد و قاضی» و با روش توصیفی-تحلیلی، واکاوی می شود که پروین چگونه با خلق شخصیت های پارادوکسیکال و به کارگیری طنزی گزنده، ریاکاری نهادهای حاکم را عریان می سازد. یافته ها نشان می دهد که در «مست و هشیار»، تقابل مست خردمند و مامور ریاکار، و در «دزد و قاضی»، رویارویی دزد با قاضی فاسد، نمادهای بارزی از این تضاد هستند. پروین با استفاده از شگردهایی چون کنایه («گندم نمای جو فروش») و طنز تلخ، عمق فساد سیستماتیک را نمایان می کند. تحلیل این تمثیل ها نشان می دهد که پروین نه تنها به نقد افراد، بلکه به نقد ساختارهای فاسد اجتماعی می پردازد. بررسی اشعار نشان می دهد که پروین از قالب تمثیل به عنوان پوششی امن برای بیان انتقادات تند اجتماعی بهره برده و در عین حال پیام های اخلاقی خود را به شیوه ای اثرگذار به مخاطب انتقال داده است. این پژوهش درنهایت بر این نتیجه تاکید می ورزد که تمثیل های پروین آیینه ی جامعه ای است که در آن، معیار اخلاق، کردار است نه گفتار.

کلیدواژه ها:

پروین اعتصامی ، تمثیل ، تضاد گفتار و کردار ، طنز اجتماعی