اقتران در غزل های سیف فرغانی و حافظ شیرازی

سیف فرغانی عارف و شاعری است که در قرن هشتم هجری زندگی کرده و دیوان اشعاری که متضمن قصاید و غزل های زیبای عارفانه است از وی به جا مانده است. ایشان در اشعار خود به مضامین مختلف توجه داشته و مضامین مختلف دینی و عرفانی را در قالب شعر گنجانده و در ترکیب ها و نازک اندیشی ها زبان آوری کرده است. برخی واژگان و مضامین موجود در غزل های سیف فرغانی در غزل های حافظ نیز وجود دارد و از این رو بررسی مفاهیم مشترک، ما را به اقتران و زبان آوری و نظیره گویی رهنمون می سازد. در این مطالعه به صورت توصیفی و تحلیلی برخی از مضامین و ترکیبات مشترک دو شاعر را از نظر گذرانده و ابیاتی مورد تطبیق قرار داده ایم. هر دو شاعر در تحولات روحی و توصیفاتی از عشق و عرفان نگاهی مشترک داشته و با زبانی نمادین اندیشه های خود را بیان می دارند.

کلیدواژه ها:

سیف فرغانی ، حافظ ، مضامین مشترک