بررسی مقایسه ای نماد گل در غزلیات سعدی شیرازی با صائب تبریزی

زیبایی های خداوند در زندگی فردی و اجتماعی انسان ها تاثیر زیادی دارند از جمله آن ها می توان به نقش گل ها اشاره کرد که باعث لذت روحی و جسمی می شوند. با توجه به همین نقش آن ها و عشق و عاطفه ای که گل در وجود افراد دارد شاعران نیز از قدیم تاکنون به این موضوع بسیار پرداخته اند و گاهی آن ها را در معنای غیر از معنای اصلی و به صورت سمبل و نماد به کار برده اند. در تحقیق حاضر بر آن شدیم تا با روش توصیفی – تحلیلی به بررسی مقایسه ای نماد گل در غزلیات سعدی با غزلیات صائب پرداخته شود و به این سوال پاسخ داده شود که کاربرد نمادین گل در غزلیات سعدی و صائب چگونه است؟ فرضیه تحقیق بیان کننده این است سعدی و صائب گل را نمادی از نعمت های الهی می دانند و در توصیفات و کشف زیبایی شعری خود از آن ها بهره گرفته اند. نتایج نشان می دهد که هر دو شاعر در اشعار خود به کاربرد نمادی گل توجه زیادی داشته اند و بیشترین هنرمندی صائب تبریزی و سعدی شیرازی در به کارگیری صور بلاغی از حوزه بیان و صنایع معنوی می باشد و بیشترین بسامد نماد گل در اشعار صائب دیده می شود و تفاوتی که بین به کارگیری این دو شاعر از نماد گل مشاهده می شود این است که صائب در به کارگیری تمثیل از گل بیشتر استفاده کرده است.

کلیدواژه ها:

نماد ، گلها ، سعدی شیرازی ، صائب تبریزی