خوانش عرفانی دفتر شعر «زمزمه ها» و «در کوچه باغ های نیشابور» از محمدرضا شفیعی کدکنی

استاد محمدرضا شفیعی کدکنی علاوه بر این که پژوهشگری چیره دست در ادبیات، به خصوص ادبیات عرفانی، هستند، در سرودن اشعار کلاسیک و نو نیز شاعری توانمند هستند. استاد در دفاتر شعری خود وضعیت سیاسی و اجتماعی دوران خود را از طریق شعر توصیف و مورد انتقاد قرار داده اند. در توصیف این موضوعات بسیار تحت تاثیر آموزه های عرفانی قرار دارند و با کمک این آموزه ها، موضوع و معضلات روز خود را به صورتی سمبلیک و نمادین بیان می کنند. اشعار استاد در دو دفتر «زمزمه ها» و «در کوچه باغ های نیشابور» دارای دو بعد عرفانی و غیرعرفانی هستند. بعد عرفانی این اشعار خصوصا در دفتر «در کوچه باغ های نیشابور» به صورتی منظم، منسجم و پیوسته تجلی نموده است. در بعد عرفانی این دو دفتر موتیفی وجود دارد که همواره در کنار اوصاف شاعرانه از وقایع روزگار، به صورت ضمنی در حال بیان شدن است و آن ها موتیف سفر در دفتر «در کوچه باغ های نیشابور» و موتیف عشق در دفتر «زمزمه ها» است. دفتر «در کوچه باغ های نیشابور» سیر و سلوک عارفانه سالک عاشقی را به نمایش می گذارد که برای رسیدن به مقصود، مراحل و مصائبی را پشت سر می گذارد. در دفتر دیگر، «زمزمه ها»، عشقی توصیف شده است همانند این سفر که جان گداز و صعب الوصول است. این تحقیق سعی دارد تا با بررسی روند بعد عرفانی اشعار به شیوه تحلیلی و توصیفی، اوصاف بعد عرفانی سفر و عشق را در این دو دفتر توضیح دهد.

کلیدواژه ها:

خوانش عرفانی ، در کوچه باغ های نیشابور ، زمزمه ها ، سفر ، عشق آسمانی و زمینی