بررسی مولفه های مدرنیستی رمان بهار برایم کاموا بیاور مریم حسینیان

تحولات فکری و اجتماعی سده بیستم و همچنین گرایش نویسندگان به خلق داستان هایی با ساختار غیرخطی که عمده توجهشان معطوف به دنیای ذهنی و درونی شخصیت بوده؛ به همراه اهمیت پیدا کردن تجربیات فردی افراد و تردید نسبت به روایت های کلان باعث شکل گیری رمان های مدرنیستی شد. نویسندگان این سبک ادبی اقدام به خلق رمان هایی کردند که از منظر کانون توجه و ارزش، در تعارض با رمان های سبک واقع گرایانه قرار داشت. در این مقاله با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی رمان بهار برایم کاموا بیاور مریم حسینیان از منظر سبک ادبی مدرنیسم نقد و بررسی شده، و نتایج به دست آمده، بر آن بوده که حسینیان با بهره گیری از مولفه های ذهن گرایی و انتقال کانون روایت به جهان درونی، شگردهای روایت ذهنی: جریان سیال ذهن و تک گویی درونی، آشفتگی زمان، ساختار غیرخطی روایت، تعلیق واقعیت، نمادپردازی، بحران هویت، فضاسازی مالیخولیایی، زاویه دید اول شخص و پیرنگ غیرخطی موفق به خلق رمانی مدرنیستی شده که شخصیت اصلی آن موفق به فرار و تغییر سرنوشت خود نشده است.

کلیدواژه ها:

رمان ، مریم حسینیان ، بهار برایم کاموا بیاور ، نقد ، مدرنیسم