بازنمایی مفهوم وطن در شعر ایران و عرب: مقایسه بین فردوسی و محمود درویش

مفهوم وطن در ادبیات به عنوان یکی از مهم ترین نمودهای هویتی مطرح است که در هر فرهنگ به شکل خاصی بازنمایی می شود. روش تحقیق این مقاله کتابخانه ای و فیش برداری است و داده ها از منابع علمی فارسی، عربی و انگلیسی گردآوری و تحلیل شده اند. این مقاله با رویکرد تحلیل تطبیقی ادبی، بازنمایی وطن را در شعر کلاسیک فارسی (شاهنامه فردوسی) و شعر معاصر عربی (محمود درویش) بررسی می کند. در شاهنامه، وطن بیشتر به عنوان نماد ملی و تاریخی و بازتاب دهنده هویت جمعی ایران مطرح می شود، در حالی که در اشعار درویش، وطن کیفیتی تجربی، در خلا تبعید و مقاومت پیدا کرده است. یافته ها نشان می دهد که ادبیات حماسی و ملی گرایانه در ایران و ادبیات مقاومت در جهان عرب، هر یک جایگاه متفاوتی برای وطن قائل اند که با زمینه های تاریخی و اجتماعی شان سازگار است.

کلیدواژه ها:

ادبیات ، تاریخ ، فلسطین ، فردوسی ، وطن