ابتکارات فروغ فرخزاد در غزل معاصر فارسی

غزل معاصر فارسی در سده اخیر دستخوش تحولات بنیادینی در زبان محتوا و ساختار شده است. در این میان فروغ فرخزاد یکی از تاثیرگذارترین چهره ها در بازتعریف کارکرد غزل و شعر تغزلی به شمار می آید. این مقاله با رویکردی تحلیلی توصیفی به بررسی ابتکارات فروغ فرخزاد در غزل معاصر می پردازد و می کوشد نقش او را در عبور از غزل سنتی به سوی غزل مدرن و فرد محور تبیین کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که فروغ با نوآوری در زبان شاعرانه بهره گیری از تصاویر عینی و روزمره، شکستن تابوهای اخلاقی و اجتماعی و وارد کردن تجربه زیسته زنانه به متن، غزل افق های تازه ای پیش روی شعر معاصر گشود. همچنین، تغییر زاویه دید شاعر از معشوق محوری سنتی به «سوژه محوری» فردی از مهم ترین دستاوردهای او در تحول غزل به شمار می رود. این مقاله نتیجه می گیرد که ابتکارات فروغ نه تنها در غزل بلکه در کلیت شعر معاصر فارسی تاثیری ماندگار داشته و زمینه ساز شکل گیری گفتمان نوین شعر زنانه و مدرن در ادبیات فارسی شده است.

کلیدواژه ها:

فروغ فرخزاد ، غزل معاصر ، نوآوری شعری ، زبان شاعرانه ، شعر زنانه