صد منزل سلوک در ۴۰ فراز از دعای ابوحمزه ثمالی امام سجاد (ع)

دعای ابوحمزه یکی از بلندترین دعاها در فرهنگ شیعه به شمار می رود. از دعای ابوحمزه در حوزه های گوناگون اسلامی سخن به میان آمده است. این دعا را در استفاده های کلامی، استشهادهای فقهی و اصولی، الگوی رفتار عارفانه و زاهدانه همچون منبعی الهام بخش و دست مایه ای برای روشن فکران دینی دانسته اند. این دعا که با جمله الهی لا تودینی بعقوبتک خدایا مرا به کیفرت ادب، منما، آغاز می شود مشتمل بر معانی بلند و الفاظ فصیح و تعابیر بدیع است. راه توبه و انابه و تضرع و پرهیزگاری را ترسیم کرده و نعمت های بزرگ الهی را برشمرده... این دعا را ابوحمزه ثمالی از امام سجاد(ع) نقل کرده و به همین دلیل به این نام مشهور شده است. دعای ابوحمزه بیشتر در سحرهای ماه رمضان خوانده می شود. در این مقاله ابتدا نکاتی در عظمت ماه رمضان و امام سجاد ع ارائه می شود و سپس منازل سلوک صدگانه خواجه عبدالله انصاری در چهل فراز از دعای ابوحمزه ثمالی مرور می گردد. در انتها توضیحی در مورد صد منزل و ارتباط بین منازل ارائه می شود که کاری نو در این حوزه می باشد.

کلیدواژه ها:

دعای ابوحمزه ثمالی ، امام سجاد ع ، ماه رمضان ، عرفان ، سیر و سلوک