صبر در غزلیات سعدی

صبر از پرکاربردترین مباحثی است که در قرآن کریم، روایات ائمه و مباحث عرفانی پرتکرار بوده است. همچنین بازتاب این مفهوم در ادوار مختلف زبان و ادبیات فارسی نیز مشهود است. شاعران نامدار و پرآوازه پارسی گوی از بیان این مفهوم که انسان ها در زندگی خود بهره زیادی از آن می برند، غافل نشده اند. صبر کلیدی برای گذر از مشکلات و سختی هایی است که از زندگی آدمی جدایی ناپذیرند و باید برای آنکه کمتر روح انسان را بیازارند و زندگی اش را مختل کنند بر آنها صبر کرد. در ادب فارسی رویکردهای گوناگونی به صبر وجود دارد از دعوت به صبر گرفته تا ناتوانی در صبر و سختی صبر داشتن بر آنچه در راه دشوار مسئله عشق وجود دارد و دوری و فراق از معشوق. سعدی نیز در میان شاعران ایرانی از این مفهوم بهره برده و شکیبایی را در آثار خود در بیان های گوناگونی به کار برده است. این پژوهش سعی داشته با نگاهی اجمالی بازتاب صبر در قرآن کریم و روایات و متون عرفانی و ادبی، بررسی کند و در نهایت با بررسی دقیق تر بسامد و کاربردهای صبر در دویست غزل نخست سعدی را بیان، شرح و تحلیل کند.

کلیدواژه ها:

صبر ، سعدی ، غزلیات سعدی ، صبر در متون دینی ، صبر در ادبیات فارسی