ارزیابی فنی اقتصادی و زیست محیطی بازیافت انرژی از زیست توده حاصل از لایروبی مکانیزه کانالهای آبیاری شبکه سد مغان رویکردی یکپارچه در مدیریت پسماند، انرژی و منابع طبیعی

رشد گیاهان آبزی و علفهای هرز در کانالهای آبیاری یکی از چالشهای مهم بهره برداری پایدار از شبکه های انتقال آب کشاورزی است. عملیات لایروبی و پاکسازی مکانیزه این کانالها با استفاده از ماشین آلات تخصصی حجم قابل توجهی از زیست توده تولید می کند که معمولا بدون استفاده مفید رها یا سوزانده می شود. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی فنی اقتصادی و زیست محیطی بازیافت انرژی از زیست توده حاصل از لایروبی مکانیزه کانالهای آبیاری شبکه سد مغان انجام شده است. این مطالعه با رویکردی یکپارچه، چهار حوزه مکانیزاسیون و ماشین های کشاورزی، مدیریت پسماند و بازیافت، مدیریت انرژی و انرژی های تجدیدپذیر را در قالب یک زنجیره ارزش واحد مورد بررسی قرار داده است. سه سناریوی تبدیل انرژی شامل تولید بیوگاز از طریق هضم بی هوازی، تولید پلت سوختی و تولید بیوچار از طریق پیرولیز آهسته تحلیل شدند. نتایج نشان داد که با جمع آوری ۱۰۰۰ تن زیست توده تر در سال بسته به سناریوی انتخابی بین ۱۲۰۸ تا ۴۳۹۵ گیگاژول انرژی قابل استحصال است. همچنین کاهش انتشار CO۲ معادل بین ۶۸ تا ۵۳۶ تن در سال برآورد شد. تحلیل انرژی مصرفی ماشین آلات لایروبی نشان داد که انرژی بازیافتی از زیست توده می تواند بخش قابل توجهی از انرژی مصرفی عملیات مکانیزه پاکسازی را جبران کند. این رویکرد می تواند الگویی مناسب برای مدیریت همزمان پسماند، انرژی و منابع طبیعی در شبکه های آبیاری کشور ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

مکانیزاسیون کشاورزی ، مدیریت پسماند ، انرژی تجدیدپذیر ، مدیریت انرژی ، زیست توده ، سد مغان ، مهندسی مکانیک بیوسیستم