بررسی تاثیر قصه درمانی و متون ادبی فارسی در بهبود سلامت روان دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر قصه درمانی و متون ادبی فارسی در بهبود سلامت روان، رشد مهارت های اجتماعی و ارتقای عملکرد شناختی و تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. این پژوهش به روش توصیفی تحلیلی و بر پایه مطالعه کتابخانه ای و مرور منابع علمی داخلی و خارجی صورت گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که قصه درمانی و بهره گیری از متون ادبی فارسی نقش موثری در کاهش اضطراب، ترس، کمرویی و افزایش عزت نفس و انعطاف پذیری روانی دانش آموزان دارند. همچنین داستان گویی و ادبیات روایی موجب تقویت مهارت های اجتماعی، تعاملات بین فردی، همدلی و توانایی برقراری ارتباط در کودکان و نوجوانان می شوند. از سوی دیگر، نتایج پژوهش ها بیانگر آن است که قصه درمانی می تواند کارکردهای اجرایی و شناختی همچون تمرکز، برنامه ریزی، کنترل رفتار و حل مسئله را بهبود بخشد و از طریق افزایش انگیزش تحصیلی و مشارکت ذهنی، یادگیری و پیشرفت آموزشی دانش آموزان را ارتقا دهد. افزون بر این، متون ادبی فارسی به دلیل برخورداری از مضامین اخلاقی، تربیتی و انسانی، ظرفیت بالایی در پرورش تفکر انتقادی، خلاقیت و رشد عاطفی دانش آموزان دارند. در مجموع، نتایج این پژوهش نشان می دهد که قصه درمانی و ادبیات فارسی می توانند به عنوان رویکردی تربیتی درمانی و فرهنگی در نظام آموزشی مورد توجه قرار گیرند و در ارتقای سلامت روان و کیفیت یادگیری دانش آموزان نقش موثری ایفا کنند.

کلیدواژه ها:

قصه درمانی ، ادبیات فارسی ، سلامت روان ، عملکرد شناختی ، پیشرفت تحصیلی