بررسی نقش پیش بینی کنندگی هوش هیجانی مدیران در اثر بخشی کارکنان فدراسیونهای ورزشی

مقدمه در سازمانهای امروزی به ویژه سازمانهای ورزشی نقش منابع انسانی به عنوان مهمترین عامل دستیابی به اهداف سازمانی بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. فدراسیونهای ورزشی به دلیل ماهیت پویا، رقابتی و چندبعدی خود نیازمند رهبرانی هستند که بتوانند علاوه بر مدیریت وظایف رسمی، هیجانات و روابط انسانی را نیز به طور اثربخش هدایت کنند. در این راستا، هوش هیجانی به عنوان یکی از شایستگیهای کلیدی رهبران مطرح شده است. هوش هیجانی به توانایی درک، تنظیم و مدیریت هیجانات خود و دیگران اشاره دارد و می تواند بر سبک رهبری، تصمیم گیری، تعاملات سازمانی و در نهایت بر عملکرد کارکنان تاثیرگذار باشد. رهبرانی که از سطح بالاتری از هوش هیجانی برخوردارند قادرند محیط کاری مثبت تری ایجاد کرده و زمینه ارتقای اثربخشی کارکنان را فراهم آورند. با وجود اهمیت این موضوع، پژوهشهای محدودی به بررسی نقش هوش هیجانی رهبران در اثربخشی کارکنان فدراسیونهای ورزشی پرداخته اند. از این رو پژوهش حاضر با هدف بررسی این رابطه انجام شد تا بتواند مبنایی علمی برای بهبود فرآیندهای مدیریتی در فدراسیونهای ورزشی کشور فراهم سازد. روش تحقیق پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری پژوهش کلیه کارکنان فدراسیونهای ورزشی بودند که نمونه ای از آنها به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از دو ابزار استفاده شد: پرسش نامه هوش هیجانی رهبران بر اساس مدل گلمن شامل مولفه های خودآگاهی، خودکنترلی، انگیزش، همدلی و مهارت های اجتماعی؛ پرسش نامه اثربخشی کارکنان شامل ابعاد عملکرد شغلی، مسئولیت پذیری، کیفیت انجام وظایف و بهره وری. روایی محتوایی پرسش نامه ها با نظر اساتید مدیریت ورزشی تایید و پایایی آنها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ محاسبه شد که نتایج نشان دهنده پایایی مطلوب ابزارها بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و از طریق آمار توصیفی و استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون) تحلیل شدند. یافته ها نتایج آمار توصیفی نشان داد میانگین هوش هیجانی مدیران و اثربخشی کارکنان در سطح نسبتا مطلوبی قرار دارد. نتایج آزمون همبستگی پیرسون حاکی از وجود رابطه مثبت و معنادار بین هوش هیجانی رهبران و اثربخشی کارکنان فدراسیونهای ورزشی بود (p < ۰/۰۵). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد مولفه های خودآگاهی، همدلی و مهارت های اجتماعی رهبران توان پیش بینی معناداری برای اثربخشی کارکنان دارند و سهم بیشتری نسبت به سایر مولفه ها در تبیین تغییرات اثربخشی کارکنان ایفا می کنند. نتیجه گیری بر اساس نتایج پژوهش می توان نتیجه گرفت که هوش هیجانی مدیران نقش مهمی در افزایش اثربخشی کارکنان فدراسیونهای ورزشی دارد. مدیرانی که قادر به درک و مدیریت هیجانات خود و دیگران هستند می توانند محیط کاری مثبت تری ایجاد کرده و عملکرد کارکنان را بهبود بخشند. بنابراین پیشنهاد می شود فدراسیونهای ورزشی در برنامه های آموزشی و انتصاب های مدیریتی، به تقویت مولفه های هوش هیجانی توجه ویژه ای داشته باشند تا زمینه ارتقای بهره وری و اثربخشی سازمانی فراهم شود.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، مولفه های هوش هیجانی ، اثربخشی ، کارکنان ، مدیران ، فدراسیونهای ورزشی