ارزیابی نقش چابکی فردی و سازمانی در ارتقای قابلیتهای هیبریدی فدراسیون سوارکاری ایران

مقدمه توسعه و موفقیت سازمان های ورزشی به توانایی آنها در پاسخگویی سریع و موثر به تغییرات محیطی بستگی دارد. تغییرات فناوری، نیازهای متنوع ذی نفعان و فشارهای رقابتی، سازمان ها را مجبور کرده است تا روش های سنتی مدیریت را با راهبردهای نوین جایگزین کنند. یکی از مفاهیم نوظهور در این زمینه قابلیت های هیبریدی است. قابلیت هیبریدی به توانایی سازمان در ادغام روش های سنتی و دیجیتال، فرآیندهای فیزیکی و مجازی و تصمیم گیری انسانی و داده محور اطلاق می شود. چابکی فردی و سازمانی نقش کلیدی در توسعه این قابلیت ها دارند. چابکی فردی شامل توانایی یادگیری سریع، انعطاف پذیری ذهنی و مهارت تصمیم گیری فوری است، در حالی که چابکی سازمانی به توانایی سازمان در پاسخگویی سریع، انعطاف ساختاری و هماهنگی بین واحدها اشاره دارد. فدراسیون سوارکاری ایران با مدیریت چندجانبه، ورزشکاران، مربیان و هیئت های استانی نیازمند ارتقای این قابلیت هاست. با این حال، مطالعات کمی در زمینه تعامل چابکی فردی و سازمانی در توسعه قابلیت های هیبریدی در سازمان های ورزشی ایرانی انجام شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی این رابطه طراحی شده است. روش تحقیق پژوهش حاضر کاربردی و توصیفی-تحلیلی است و از روش ترکیبی (آمیخته) استفاده شده است. ۱. بخش کیفی جامعه آماری شامل مدیران ارشد، کارشناسان و مربیان با تجربه فدراسیون و هیئت های استانی بود. روش نمونه گیری هدفمند و نظری و تعداد مصاحبه ها تا رسیدن به اشباع نظری (۱۵ نفر) ادامه یافت. ابزار جمع آوری داده ها مصاحبه نیمه ساختار یافته بود. داده ها با استفاده از تحلیل محتوا و کدگذاری، بازمحوری و انتخابی تحلیل شد. ۲. بخش کمی پرسشنامه ای مبتنی بر یافته های کیفی طراحی و به ۴۰۰ نفر از کارکنان و کارشناسان فدراسیون ارسال شد. تحلیل داده ها با استفاده از SPSS و Smart-PLS انجام شد و شامل تحلیل عاملی تاییدی و مدل سازی معادلات ساختاری بود. یافته ها: یافته های کیفی و کمی نشان داد چابکی فردی شامل یادگیری سریع، انعطاف پذیری ذهنی، توانایی تصمیم گیری فوری نقش مهمی در تقویت قابلیت های هیبریدی دارد. همچنین چابکی سازمانی شامل ساختار منعطف، پاسخگویی سریع و فرآیندهای هماهنگ نیز تاثیر مثبت و معناداری بر قابلیت های هیبریدی دارد. بعلاوه، تعامل چابکی فردی و سازمانی اثر ترکیبی قوی بر قابلیت های هیبریدی ایجاد می کند و این اثر در مدل معادلات ساختاری تایید شد. نتیجه گیری مطالعه نشان داد که ارتقای قابلیت های هیبریدی نیازمند توجه همزمان به چابکی فردی و سازمانی است. سازمان های ورزشی باید برنامه های آموزشی و توسعه ای برای توانمندسازی کارکنان، انعطاف در ساختارها و بهبود فرآیندهای هماهنگی ایجاد کنند. همچنین سرمایه گذاری در ابزارهای دیجیتال و ارتقای مهارت های تصمیم گیری سریع می تواند توسعه قابلیت های هیبریدی را تسریع کند.

کلیدواژه ها:

چابکی ، فردی ، چابکی سازمانی ، قابلیت های هیبریدی ، مدیریت ، ورزش فدراسیون سوارکاری ایران