آسیب شناسی المپیاد استعدادهای برتر در شناسایی و پرورش استعدادهای ورزشی

این مطالعه با هدف شناسایی آسیب ها و چالش های برگزاری المپیاد استعدادهای برتر در کشور انجام شد. این مطالعه کیفی با استفاده از روش نظریه داده بنیاد انجام شد. داده ها از طریق مصاحبه های عمیق نیمه ساختار یافته با ۱۵ نفر از خبرگان شامل مدیران ورزشی، روسای فدراسیون های ورزشی، مربیان تیم ملی، مسئولان کمیته های استعدادیابی و اساتید دانشگاه جمع آوری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از کدگذاری سه مرحله ای باز، محوری و انتخابی با کمک نرم افزار MAXQDA تا رسیدن به اشباع نظری انجام شد. تجزیه و تحلیل داده ها منجر به شناسایی پنج دسته اصلی از چالش ها شد: (۱) ضعف در شرایط علی (فقدان برنامه ریزی استراتژیک، منابع مالی پایدار ناکافی، کمبود زیرساخت ها و تجهیزات و نبود سیستم نظارت و ارزیابی)؛ (۲) ضعف در شرایط زمینه ای (کم رنگ شدن نقش خانواده، ناهماهنگی بین سازمانی و چالش های اجتماعی-اقتصادی)؛ (۳) وجود شرایط مداخله گر منفی (عدم شایسته سالاری، ضعف در جذب و حفظ مربیان باتجربه و نگرش های منفی خانواده)؛ (۴) ضعف در استراتژی ها (عمدتا منعکس کننده چالش های ساختاری و مدیریتی)؛ و (۵) عدم دستیابی به نتایج مطلوب (هدر رفتن استعدادها، ارتباط ناکارآمد با فدراسیون ها و بازگشت سرمایه پایین). ضعف های مزمن مدیریتی و اقتصادی همراه با فقدان تعامل موثر برگزاری المپیاد استعدادهای برتر را با چالش جدی مواجه کرده است. علی رغم تهدید بالقوه ای که این رویداد در صورت سوءمدیریت ایجاد می کند، پرداختن به چالش های شناسایی شده از طریق برنامه ریزی بلندمدت، تامین منابع پایدار، ارتقای آموزش، استفاده از فناوری و تعامل با خانواده ها می تواند آن را به فرصتی طلایی برای توسعه ورزش کشور تبدیل کند.

کلیدواژه ها:

استعدادیابی ورزشی ، المپیاد استعدادهای برتر ، آسیب شناسی ، نظریه داده بنیاد