بازطراحی انسان محور سیاست های فدراسیون های ورزشی ایران در عصر بیودیجیتال

در عصر بیودیجیتال داده های بیومتریک ورزشکاران به عنوان منبع مهمی از مزیت رقابتی در ورزش نخبه ظاهر شده اند. با این حال، چالش اصلی در برقراری تعادل بین کارایی تکنولوژیک و حفاظت از حریم خصوصی افراد نهفته است. حاکمیت ۵.۰، که بر پایه دیدگاه انسان محور و اخلاق محور بنا شده، چارچوب مفهومی برای دستیابی به این تعادل ارائه می دهد. این مطالعه با استفاده از مرور سیستماتیک کیفی مقالات منتشر شده بین سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ در پایگاه های Google Scholar، SID و Scopus، ضرورت بازطراحی چارچوب های سیاستی فدراسیون های ورزشی ایران در اکوسیستم بیودیجیتال را بررسی کرد. از ۳۴۷ رکورد اولیه، ۲۰ مطالعه واجد شرایط با رویکرد متاسنتز تحلیل شدند. یافته ها چهار شکاف ساختاری عمده را نشان دادند: • عدم وجود چارچوب حاکمیت داده یکپارچه • تمرکزگرایی نهادی • سطح بلوغ پایین فناوری های پوشیدنی در مقیاس ملی • نبود سیستم های اخلاقی قانونی شفاف برای مالکیت و تبادل داده های بیومتریک. این پژوهش چارچوب بومی حاکمیت ۵.۰ را پیشنهاد می کند که سه ستون اصلی داده محوری، شایستگی مدیریتی و عدالت را ادغام کرده و از طریق دو مکانیسم نوآورانه عملیاتی می شود: ۱. چارچوب شفافیت برای دسترسی دولتی به داده های بیومتریک. ۲. مکانیسم جبران مالی برای بهره برداری تجاری از داده های ورزشکاران. این چارچوب می تواند گذار از سیاست گذاری واکنشی به حاکمیت پیش فعال و انسان محور را در فدراسیون های ورزشی ایران تسهیل کند. محدودیت اصلی مطالعه ماهیت نظری آن و دسترسی محدود به داده های بیومتریک واقعی برای اعتبارسنجی تجربی است.

کلیدواژه ها:

حاکمیت ۵.۰ ، داده بیومتریک ، حریم خصوصی ، فدراسیون های ورزشی ، سیاست گذاری