سیاست گذاری در ورزش با رویکرد توسعه ورزش های نوین

سیاست گذاری در ورزش به عنوان یکی از ارکان اساسی توسعه اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی نقشی تعیین کننده در جهت دهی به نظام های ورزشی ایفا می کند. در دهه های اخیر ظهور و گسترش ورزش های نوین تحت تاثیر جهانی شدن، پیشرفت فناوری و تغییر سبک زندگی ضرورت بازنگری در رویکردهای سیاست گذاری ورزشی را دوچندان کرده است. این مقاله با هدف تبیین چارچوبی جامع برای سیاست گذاری در ورزش با رویکرد توسعه ورزش های نوین تدوین شده است. روش پژوهش روش شناسی پژوهش حاضر توصیفی-تحلیلی بوده و با بهره گیری از اسناد بالادستی، تجربیات بین المللی و تحلیل سیاست های موجود انجام گرفته است. یافته ها یافته ها نشان می دهد که توسعه ورزش های نوین مستلزم ایجاد زیرساخت های حقوقی و نهادی، حمایت های مالی هدفمند، بهره گیری از فناوری های دیجیتال، تقویت مشارکت بخش خصوصی و اصلاح نظام آموزش و استعدادیابی است. همچنین هم راستاسازی سیاست ها با اسناد کلان همچون برنامه های توسعه ملی و راهبردهای وزارت ورزش نقش مهمی در انسجام و اثربخشی سیاست ها دارد. نتیجه گیری در این راستا توجه به ظرفیت های نسل جوان، رسانه های نوین و دیپلماسی ورزشی می تواند به تسریع فرایند نهادینه سازی این ورزش ها کمک کند. در نهایت مقاله پیشنهاد می کند که سیاست گذاری در حوزه ورزش های نوین باید مبتنی بر رویکردی آینده نگر، مشارکتی و مبتنی بر شواهد باشد تا ضمن پاسخگویی به تحولات اجتماعی، زمینه ارتقای سرمایه اجتماعی، سلامت عمومی و جایگاه بین المللی کشور را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

توسعه ، ورزش ، سیاست گذاری ورزش های نوظهور