نقش فناوریهای هوشمند در ارتقای ایمنی محیطهای ورزشی کودکان

ایمنی در محیطهای ورزشی کودکان یکی از مولفه های اساسی در توسعه پایدار ورزش پایه و تضمین سلامت جسمی و روانی نسل آینده محسوب می شود. با افزایش تنوع فعالیت های ورزشی و گسترش فضاهای ورزشی ضرورت بهره گیری از فناوری های نوین برای ارتقای ایمنی بیش از گذشته احساس می شود. فناوری های هوشمند از جمله سیستم های پایش دیجیتال، پوشیدنی های ورزشی و سامانه های هوشمند مدیریت فضا می توانند نقش مهمی در پیشگیری از آسیب ها و بهبود نظارت ایفا کنند. پژوهش ها نشان می دهد که فناوری های پوشیدنی و سیستم های هوشمند می توانند در پایش شرایط فیزیولوژیک و کاهش خطر آسیب های ورزشی موثر باشند (گاپو، ۲۰۲۶). همچنین، مطالعات مربوط به زیرساخت های هوشمند ورزشی نشان می دهد که ادغام فناوری های دیجیتال در محیط های ورزشی می تواند سطح ایمنی، کیفیت نظارت و مدیریت ریسک را افزایش دهد (استانکویچ و همکاران، ۲۰۲۴). در حوزه های دیگر نیز، استفاده از فناوری های هوشمند برای ارتقای ایمنی محیط های کاری و درمانی نتایج مثبتی در کاهش خطرات و بهبود مدیریت بحران به همراه داشته است (جورجیو و همکاران، ۲۰۲۵ و رارانی، ۲۰۲۵). با وجود این در محیط های ورزشی کودکان در ایران چارچوبی منسجم برای به کارگیری فناوری های هوشمند در ارتقای ایمنی وجود ندارد. از این رو پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل نقش فناوری های هوشمند در ارتقای ایمنی محیط های ورزشی کودکان انجام شد.

کلیدواژه ها:

فناوری های هوشمند ، ایمنی ورزشی ، ورزش کودکان ، نظریه داده بنیاد ، مدیریت ایمنی ورزشی