بررسی رابطه بین هوش هیجانی مدیران و اثر بخشی رهبری در ساختارهای ورزشی

رهبری اثربخش یکی از ارکان کلیدی موفقیت در سازمان های ورزشی است که به طور خاص در محیط های پویا و هیجانی ورزشی اهمیت دارد. در این راستا هوش هیجانی به عنوان توانایی شناخت، مدیریت و استفاده موثر از هیجانات در خود و دیگران، نقش اساسی در کارآمدی مدیران ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط میان هوش هیجانی مدیران و اثربخشی رهبری در ساختارهای ورزشی و با استفاده از روش مرور نظام مند انجام شده است. پس از جستجو در پایگاه های اطلاعاتی معتبر داخلی و خارجی و اعمال معیارهای ورود و خروج، ۹ مقاله مرتبط انتخاب و مورد تحلیل کیفی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین سطح هوش هیجانی مدیران و اثربخشی رهبری آنان در محیط ورزشی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. مدیرانی که هوش هیجانی بالاتری دارند، تمایل بیشتری به استفاده از سبک رهبری تحول آفرین دارند و در فرایند تصمیم گیری نیز عملکرد موفق تری از خود نشان می دهند. در میان مولفه های هوش هیجانی، خودانگیختگی، همدلی، خودتنظیمی و مهارت های اجتماعی به عنوان مهم ترین پیش بین کننده های اثربخشی رهبری شناسایی شدند. به طور کلی نتایج این پژوهش نشان می دهد که هوش هیجانی نه تنها یک عامل تکمیلی، بلکه عاملی کلیدی در شکل دهی به رهبری موثر در حوزه ورزش است. این پژوهش بر اهمیت پرورش و آموزش هوش هیجانی در برنامه های توسعه حرفه ای مدیران ورزشی تاکید دارد. گنجاندن آموزش های مرتبط با هوش هیجانی در سرفصل های مدیریت ورزشی می تواند منجر به بهبود عملکرد تیمی، افزایش تعهد سازمانی و در نهایت دستیابی به اهداف استراتژیک با کارایی بالاتر شود. در عصر رقابت های فشرده ورزشی، تلفیق هوش هیجانی در فرایندهای مدیریتی یک ضرورت راهبردی برای دستیابی به موفقیت پایدار در سازمان های ورزشی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، رهبری ، مدیریت ورزشی ، اثربخشی سازمانی